Çaresizlik

 Allah kimseyi, sabahın 5'inde kimsenin okumadığı bir blogda dertleşecek kadar çaresiz ve yalnız bırakmasın. Ağrılarım çok. Bu akşam kalçamda oluşan ağrıdan resmen ağladım. Dizlerim yetmiyormuştu gibi kalçam başladı. Doktorlar inatla iyi olduğumu söyleyedursun benim durumum kötüye doğru gitmeye devsm ediyor. Çok korkuyorum. Korkunun başa geleceğe elbet faydası yok. En çok çocuğum için endişeliyim. Onunla nasıl ilgileneceğim? Ne yapacağım hiç bilmiyorum. Bütün hayallerim yıkılmış durumda. Hevesle beklediğim hiç birşey yok. Mevcut rahatsız halimle de kimsenin umrumda değilim. Bu berbat halde bir başıma kıvranıyorum. Çaresizlik insanı oyan bir şey.