Uyku

 Yine sabah oldu. Yine defalarca uykumun bölündüğü bir gece. Hee uykum bölündüğünde gerçekliğe jet hızıyla dönüş yapmak zorunda mıyım? O gözümü açtığım minicik dakikalar içerisinde canımı yakan hangi gerçek varsa başıma üşüşmek zorundalar mı? Uykuda zaten ziyaret ediyorlar. Yakamı bırakmamacasına, bu ne hırs! Bir çarpıntı, bir kaygı, hayal kırıklıklarımın hepsini hatırlatan bir yas hali. İşim zor ve bu kutuda yalnızım.